ČAČAK – Figura anđela u književnosti prisutna je još od starozavetnih tekstova i naročito od srednjovekovne hrišćanske tradicije, međutim u našoj kulturi dugo nije postojala sveobuhvatna književno-angelološka studija koja bi istražila na koji način se „nebeska svita” pojavljuje u poeziji i prozi, kako posreduje između transcendentnog i ljudskog i kako kroz književnost oslikava duhovne, kulturološke i poetske slojeve našeg iskustva.
Zahvaljujući dr Đorđu Đurđeviću i njegovoj studiji „Književna angelologija” koja je predstavljena u četvrtak, 22. januara u Gradskoj biblioteci Čačak, čitalačka i naučna javnost dobila je priliku da angelologiju, kao primarno teološku disciplinu, sagleda i iz drugih uglova ‒ filološkog, humanističkog itd.
Ova publikacija istražuje ulogu anđela u književnosti od njenih korena, pa do savremene poezije 21. veka pokazujući kako oni postaju simboli utehe, ljubavi i otkrovenja. Dr Đurđević je govorio o ključnim aspektima svoje studije posvetivši posebnu pažnju etimologiji reči „anđeo”, kao i razvoju same angelologije kao discipline.
Pored toga, ovu studiju prati i jedinstvena „Antologija srpske angelološke poezije” koju je Đurđević priredio, a koja se po svom konceptu i obimu izdvaja na našem prostoru. U razgovoru sa bibliotekarom Nikolom Peulićem autor je kazao da se vodio estetskim i angelološkim kriterijumom prilikom odabira pesama iz naše narodne i srednjovekovne apokrifne književnosti, pa sve do savremenih pesnika poput Saše Radojčića, Ane Ristović, Dragana Boškovića, u kojima je zastupljen čitav spektar različitih figura anđela. Serafimi, heruvimi, arhanđeli i drugi nebesni redovi su večita inspiracija u književnosti i umetnosti uopšte, ali se u poeziji možda na najsuštastveniji način otelotvoruju.
- O svetu znamo onoliko koliko smo sposobni da artikulišemo, a to najbolje činimo preko poezije, stoga je i pesma prostor autentične molitve – zaključio je Đurđević.
Izvor: Gradska biblioteka Čačak/M. Radulović
