Radoslav Rade Šljivić – kadetski i juniorski prvak Jugoslavije, živa legenda Žela

7
1391

Piše: Miloš Timotijević, Zapisi sa Zapadne Morave

Radoslav Rade Šljivić, jedan od najboljih čačanskih košarkaša-šutera, rođen je u Čačku 7. avgusta 1957, gde je završi osnovnu i srednju školu. Šljivićev otac doselio se u Čačak iz Podunavaca kod Vrnjačke Banje kao železnički radnik (starinom su sa Kosova). Od rane mladosti bio je upućen na košarkaško igralište kod Železničke stanice u Čačku, kao prostor za druženje, upoznavanje sa košarkom i tadašnjim čačanskim igračima. Dok je bio dečak pomagao je u treninzima Miodragu Marjanoviću Marjanu (dodavao je loptu) koji je dnevno upućivao oko 1.000 šuteva na koš.

Presudnu ulogu u košarkaškom sazrevanju Radoslava Šljivića (kao i stavovima prema životu), imao je trener Aleksandar Aco Janjić (Preljina, 3. februar 1936 – Beograd, 6. februar 2008), koji je radio kao nastavnik fizičkog vaspitanja u Čačku i Beogradu. Pre toga je igrao košarku u KK Železničar iz Čačka (1958-1963). Posle završetka igračke karijere radio je kao trener samo sa mlađim kategorijama igrača. Imao je odlučujući uticaj na razvoj Radoslava Šljivića kao i mnogih drugih košarkaša, poput Vladimira Androića u Čačku, ili Aleksandra Saše Đorđevića u Beogradu. Janjić je inače sa kadetima Železničara osvojio prvenstvo Jugoslavije 1972, da bi 1974. bili prvaci Srbije. Juniorski tim Železničara koji je oformio postao je prvak Jugoslavije 1976. godine. Treba istaći da je uspeh Želovih kadeta iz 1972. zapravo prva jugoslovenska titula koju je osvojila bilo koja košarkaška selekcija iz Čačka.

Radoslav Šljivić je celu svoju karijeru proveo u Želu za koga je odigrao ukupno 11 prvenstava. Od 1974. do 1983, posle čega je imao pauzu tokom služenja vojske, i ponovo od 1984. do 1986. godine u vreme kada je Železničar bio član „B” lige Jugoslavije. Kao kadet Železničara osvojio je prvenstvo Jugoslavije 1972, i to je ponovio sa juniorima 1976. godine. Na turniru košarkaških nada u Francuskoj 1978. proglašen je za najboljeg igrača. Osvajao je više puta titulu prvog strelca na mnogim turnirima. Ipak, sa Želom nije uspeo da osvoji titulu prvaka „B” lige Jugoslavije, u kojoj je na svim prvenstvenim utakmicama postigao je oko 3.300 poena. Čuveni srpski i jugoslovenski trener Slobodan Piva Ivković (1937-1995) pozvao ga je da igra u Beogradu, ali Šljivić se brzo vratio u Čačak i Žele. Nije se mnogo trudio ni da pređe u Borac. Posle ženidbe prekinuo je da igra košarku.

Bez obzira što celu svoju karijeru proveo u KK Železničar, koji je bio član Druge jugoslovenske lige („B” liga), Šljivić je ostao zapamćen kao jedan od važnih košarkaša iz Čačka. Imao je veoma precizan i izgrađen skok-šut, i bio je jedna od najboljih strelaca u tadašnjoj državi. U prvenstvu „B” lige Jugoslavije u sezoni 1981/1982. bio je najbolji strelac (589 koševa na 22 utakmice, prosečno 26,8 po meču). Ono što je važno istaći, ovaj rezultat je postignut pre nego što su uvedene “trojke“. Inače, Šljivić je uvršten i u idealnu petorku svog Žela pored Kićanovića i Ćurčića koji su imali bogatije karijere.

Košarka nije samo “suva“ statistika, već dinamična igra koja ljude povremeno izmesti iz “realnog“ života, a umešnost igrača i pojedini potezi godinama se pamte i prepričavaju. Radoslav Šljivić je imao više takvih trenutaka, a prvi je svakako doživeo već kao srednjoškolac. Naime, kao učenik škole “Branko Milošević Metalac“ (Škola učenika u privredi – ŠUP), čiji je košarkaški tim trenirao čuveni stari košarkaš Borca Milutin Kovačević Gus, Šljivić je 1979. odigrao utakmicu protiv Tehničke škole u Čačku koja se potom dugo prepričavala. Bio je to meč u kome su za Tehničku školu igrali kasnije poznati košarkaši Androić, Jojić, Kurćubić, a trenirao ih je Aleksandar Aco Janjić sa kojim su osvojili prvo mesto na školskom takmičenju u Srbiji. Inače, školska takmičenja uvek su sa učenike najvažnija, jer je to nadmetanje u okviru iste generacije sa dečacima iz istog grada, pred publikom koja se lično poznaje. Svako ko je odigrao makar jednu takvu utakmicu, ili je samo posmatrao, zna o čemu se radi. Šljivić je tada postigao neverovatnih 88 koševa od 89 za svoj tim, ali je Tehnička škola pobedila ipak sa dva poena razlike (91:89). Već tada je bilo jasno kakav je šuterski potencijal u pitanju.

Ali, nije uvek najvažnije dati veliki broj koševa, iako to statistike redovno sugerišu. Ponekad je i jedan koš odlučujući. Radoslav Šljivić je imao i takvo iskustvo. Naime, u sezoni 1980/1981. kada su i Žele i Borac igrali „B” ligu Jugoslavije, drugi po redu gradski derbi pripao je košarkašima Železničara, ali na takav način da se preokret godinama pamtio. Radoslav Šljivić je bukvalno u poslednjoj sekundi dao koš iz „kornera”, i doneo pobedu svom timu (91:90), posle čega su ga navijači nosili na rukama. Bila je to prva pobeda Žela nad Borcem posle 17 dugih godina. Na sledeću se čekalo više od dve decenije.

Šljivić je posle završetka igranja košarke profesionalno radio na železnici, ali je imao trenersku karijeru (1987-2000). Kadeti Železničara koje je trenirao 1995. bili su četvrti u Srbiji.

Sa suprugom Brankom, rodom iz Ugrinovaca kod Gornjeg Milanovca (takođe iz porodice koja je radila na železnici), Radoslav Šljivić je dobio sinove Miloša (koji je košarkaški trener) i Marka. Radoslav Šljivić kao penzioner i danas sa suprugom živi u Čačku.

Prethodni članakPrvi put nakon skoro dve godine bez pacijenata na kovid odeljenju
Sledeći članakJuniori Borca nakon drame u produžetku savladali Crvenu zvezdu

7 KOMENTARA

  1. Najbolji igrac Zeleznicara svih vremena. Legendarni suter sa zeleznicke stanice od mame Milice i oca Ljubise. Mnogi smo zbog njega zavoleli kosarku!

OSTAVITE ODGOVOR

Please enter your comment!
Please enter your name here