Zaboravljeni sugrađani: Pukovnik Milorad Denić (1882-1972), junak oslobodilačkih ratova

1
442

Piše: Miloš Timotijević

ČAČAK – Na današnji dan 15. maja 1972. u Čačku je preminuo junak oslobodilačkih ratova pukovnik Milorad Denić, otac Mioljuba Bola Denića, jednog od „očeva” čačanske košarke na koju smo svi ponosni.

Denići slave Đurđic (prenos moštiju Sv. Đorđa), potiču iz Kragujevaca gde je mnogo pojedinaca iz ove porodice imalo istaknute karijere. Već za vreme kneza Miloša Obrenovića knez varoši Kragujevca bio je Nedeljko Dena Stojković, po kome je familija dobila prezime.

Jedan od njegovih potomaka bio je i Milorad Denić rođen 24. novembra 1882. u Kragujevcu gde je završio osnovnu školu i gimnaziju (1900), a zatim u Beogradu Nižu školu Vojne akademije (1903), kada je proizveden u čin potporučnika. Potom je usledila uspešna vojna karijera. Poručnik postaje 1908, kapetan 1911, major 1915, pukovnik 1921. godine.

Obavljao je mnoge dužnosti u vojsci Kraljevine Srbije. Bio je komandir voda u 12. pešadijskom puku iz Kruševca, a od aprila 1912. komandir čete u 11. pešadijskom puku iz Kragujevca. Inače u ovom puku je tokom oslobodilačkih ratova bio i jedan broj vojnika sa područja današnje opštine Čačak.

Milorad Denić se borio u oba balkanska i Prvom svetskom ratu. Učestvovao je u Kumanovskoj bici 1912, ranjen je u Bregalničkoj bici 1913. godine. Od marta 1914. bio je komandir čete u tada novoformiranom Bregalničkom pešadijskom puku iz Štipa u današnjoj Makedoniji, da bi od jula iste godine postao komandir čete u 19. pešadijskom puku prvog poziva. Bio je učesnik Cerske i Kolubarske bitke 1914. godine.

Prešao je Albaniju i teško bolestan došao na Krf, da bi potom nekoliko meseci 1916. godine bio na oporavku u Francuskoj. Potom je prebačen na Solunski front gde učestvuje u Kajmakčalanskoj bici 1916. godine. Od marta 1917. Milorad Denić postaje komandir mitraljeskog odeljenja 10. pešadijskog puka u kome su bili Čačani, da bi od februara 1918. postao komandant 2. bataljona 7. pešadijskog puka Dunavske divizije, na čijem je čelu ušao u Zagreb. Njegova jedinica pod borbom 1919. ulazi na prostor današnje južne Austrije u grad Klagenfurt (Celovac na slovenačkom) u vreme kada je postojala verovatnoća da će se slovenačko stanovništvo sa ovog prostora prisajedini Jugoslaviji.

Posle završetka rata bio je komandir 2. bataljona 7. pešadijskog puka u Novom Sadu, da bi od marta 1921. postao komandant 3. bataljona 45. puka u Mariboru, od aprila 1923. komandant 24. puka u Kosovskoj Mitrovici, a od aprila 1926. komandant 51. puka u Somboru. Penzionisan je 1931. godine, da bi se 1941. dobrovoljno reaktivirao i dobio mesto komandanta podoficirske škole u Sarajevu.

Milorad Denić oženio je Anku Popović, ćerku protojereja Vladimira Popovića iz poznate svešteničke porodice poreklom iz Zablaća sa kojom je dobio tri sina. Najstariji sin Radivoje završio je medicinu i radio kao ginekolog u Čačku (šef ginekologije i akušerstva u čačanskoj bolnici), srednji sin Mioljub Bole („otac” čačanske košarke) takođe je diplomirao medicinu, a najmlađi Milorad Cica farmakologiju i radio je u bolnicama u Sarajevu i Trebinju, a živeo u Dubrovniku (bavio se istraživanjem lekova, a kasnije i trgovinom hemikalija na veliko). Porodica se zbog oficirske službe Milorada Denića često selila, da bi posle njegovog penzionisanja živeli u Beogradu.

Milorad Denić je mobilisan i u Aprilskom ratu 1941. godine. Nemci su ga zarobili u Sarajevu i odveli u zarobljeništvo, odakle se vraća 1945. godine. Potom je sa porodicom živeo najpre u Beogradu, da bi se potom preselili u Čačak gde je i preminuo 15. maja 1972. u 90 godini života.

Milorad Denić bio je junak u svim ratovima u kojima je učestvovao. Za ratne podvige, hrabrost i lično umeće u komandovanju odlikovan je sa Karađorđevom zvezdom sa mačevima IV reda, Belim orlom sa mačevima IV reda, sa jednom Srebrnom i čak tri Zlatne Obilićeve medalje za hrabrost, Ordenom Svetog Save, Ordenom jugoslovenske krune, domaćim i stranim medaljama i svim spomenica ratova u kojima je učestvovao.

Prethodni članakSEOS: Odlaže se protest inicijative za zabranu iskopavanja litijuma
Sledeći članakGlumačka radionica Kulturnog centra u Čačku po drugi put na najvećem festivalu dramskog stvaralaštva dece i mladih

1 KOMENTAR

  1. Za ovakve ljude, mnogi koji se javljaju na ovom portalu, nemaju komentar. Nisu to teme koje su njima važne. A u sve se drugo razumeju… Struju, planine, policijski posao, vojni posao, saobraćaj, gradjevinu, politiku, ekonomiju, astronomiju…. Sve sami stručnjaci! A meni se čini… Nezaposleni!!!

OSTAVITE ODGOVOR

Please enter your comment!
Please enter your name here