Zaboravljeni košarkaši Čačka: Milutin Kovačević – Mićo Gus

1
951

Piše: Miloš Timotijević, Zapisi sa Zapadne Morave

ČAČAK – Čačanska porodica Kovačević poreklom je iz sela Dučalovića u Dragačevu. U Čačak su došli posle Prvog svetskog rata. Stara porodična slava je Sveti Nikola, ali su u Čačku po imanju na kome žive počeli da slave Svetog Savu. Porodičnu kuću, koja i danas postoji, podigli su 1927. na početku Ciganmale, preko puta kafane “Car Lazar“.

Milutin Mićo Kovačević (broj 10) kao član KK Borac na turniru u italijanskom gradu Vijaređo 1955. godine. Levo Srećko Ikodinović, desno Smiljanić, iza Bobo Stefanović

Isidor Kovačević bio je pekar. Oženio je Cvetu Baralić iz Atenice sa kojom je dobio dva sina. Stariji Dušan završio je prava i radio je kao sudija u Beogradu, a mlađi Milutin postao je jedan od najpoznatijih sportista Čačka pedesetih godina 20. veka. Milutin Kovačević ostao je poznat po nadimnu “Mićo Gus“. Naime, stariji brat Dušan imao je nadimak “Gusan“, pa je mlađi brat nazivan “Gušče-Guso-Gus“.

Milutin Kovačević (19. novembar 1933. – 27. februar 2014.) osnovnu školu i Gimnaziju završio je u rodnom Čačku, a zatim upisao studije arhitekture. Međutim, sport je bio važniji, pa se prebacio na DIF. Na kraju je radio kao nastavnik fizičkog. Najpre u Osnovnoj školi “Milica Pavlović“ u Čačku, potom Osnovnoj školi u Trnavi, zatim u Školi učenika u privredi (ŠUP) u Čačku.

Tim KK Borac iz 1953. godine (sleva): B. Denić, T. Ristić, B. Cicvarić, Z. Đurić, M. Trifunović, Milutin Mićo Kovačević, M. Đurić. S. Smiljanić. S. Ikodinović, D. Jakovljević, A. Stefanović

Košarkom je počeo da se bavi već krajem četrdesetih godina 20. veka, kada se ovaj sport u Čačku tek razvijao. Bio je član juniorske ekipe KK Borac“ koja je na prvenstvu Jugoslavije u Karlovcu (Hrvatska) zauzela peto mesto. Bio je to prvi veliki uspeh čačanskih košarkaša na jugoslovenskom nivou, pa su Bola Denića, trenera ekipe, navijači na železničkoj stanici nosili na rukama.

Bio je to mladi i perspektivni tim koji su činili: Tomislav Mula Ristić, Milorad i Zvonimir Đurić, Radoslav Raško i Slobodan Bobo Stefanović, Žarko Terzić, Mijo i Rajko Propadović, Milivoje Mićo Marković, Aleksandar Protić, Mihailović i Mićo Kovačević. Mnogi su kasnije postepeno uvrštavani u prvi tim “Borca“.

Ekipa Borca na turniru u italijanskom gardu Vijaređo 1955. godine (sleva): A Stefanović, Milutin Mićo Kovačević, T. Ristić, M. Đurić, S. Ikodinović

Milutin Mićo Kovačević ušao je u seniorsku ekipu “Borca“ 1952, i u njoj je proveo čitavu deceniju (sa prekidom zbog odlaska u vojsku), sve do kraja sezone 1962. godine. Bio član ekipe koja je 1952. i 1954. igrala u Prvoj saveznoj jugoslovenskoj košarkaškoj ligi, i postepeno je postao jedan od najvažnijih igrača. Počeo je da igra sa prvom i “najslavnijom“ generacijom košarkaša Borca, potom i sa mnogo poznatijima kao što su Koprivica, Tripković, Mišović, Đelošević, koji su “proslavili“ Čačak. Zapravo, čitavu svoju mladost Mićo Kovačević posvetio je igranju košarke za Borac. Karijeru je završio 1962. kao kapiten ekipe na kvalifikacijama za ulazak u Prvu ligu, kada Borac nije uspeo da se vrati u najkvalitetnije jugoslovensko košarkaško takmičenje. Presudila je slabija koš-razlika, svega nekoliko poena u odnosu na konkurente, što je za Čačane bilo veoma bolno.

Igrači Borca na igralištu KK Železničara u Čačku 1958. godine (sleva: Ljubomir Šaja Radivojević, Sveto Ćeramilac, Nikola Rokli Mišović, Milutin Mićo Kovačević, Branko Cicvarić

Posle završetka igračke karijere postao je košarkaški trener u KK Železničar (1964, 1965, 1967 i 1968), kada su za ovaj tim igrali Marjanović, braća Joksić i mnogi drugi. Kovačevića je sa mesta trenera Železničara zamenio Prevo Vučićević. Dok je radio u ŠUP-u trenirao je i tim ove čačanske srednje škole, kada je za nju kao učenik nastušao Radosav Rade Šljivić, jedan od najvećih igrača KK Železničar. Trenirao je i košarkaše u Guči. Mićo Kovačević je redovno odlazio na letnje košarkaške seminare, organizovane na ostrvu Korčuli. Spremao se za dugotrajni trenerski rad, posedovao je harizmu, ali na kraju ipak nije nastavio tim putem.

Milutin Mićo Kovačević kao trener KK Železničar iz Čačka, stoji četvrti sleva

Zbog uspeha u košarci uživao je i poštovanje u svome gradu, tako da ga je “Čačanski glas“ proglasio za najuspešnijeg sportistu za 1959, na području čitavog današnjeg Moravičkog okruga, u vreme kada Borac nije više bio u Prvoj košarkaškoj ligi.

Savremenici su Mića Kovačevića zapamtili kao poštenog, ali i “oštrog“ čoveka, koji je imao ponos, ali i svojeglavost. Kako u košarci, tako i u životu, što je imalo i svoju cenu. Sa suprugom Vitodragom, devojački Stambolić iz familije iz Brezove, dobio je sina Slobodana (1964) koji živi i radi u Čačku.

Milutin Kovačević kao trener ekipe Škole učenika u privredi u Čačku

Poslednje decenije svog života Mićo Kovačević je proveo daleko od košarke. Voleo je kafanu “Car Lazar“ koja se nalazi preko puta njegove rodne kuće i na početku Ciganmale, kraja u kome je živeo. Još više je voleo pecanje. Gajio je i golubove. Preminuo je 27. februara 2014, u 81. godini života. Sahranjen je na čačanskom groblju.

Prethodni članakTodorović: Bujica nije izazvala veću štetu jer smo puno uložili u uređenje rečnih korita
Sledeći članakNovi školski kalendar: Osnovci ostaju bez jesenjeg raspusta, srednjoškolcima kraći zimski raspust

1 KOMENTAR

OSTAVITE ODGOVOR

Please enter your comment!
Please enter your name here